De drie van…november

In “De drie van…” worden drie boeken gekozen uit het grote aanbod van nieuwe boeken die de komende maand gaan verschijnen of boeken die zeer recent zijn verschenen en de moeite waard zijn om te lezen. Boeken die bijvoorbeeld een bijzondere beleving beloven of auteurs met een speciaal verhaal. Deze maand is gekozen voor een vertaling van een bundeling gedichten van de overleden schrijver Charles Bukowski, een veelbelovende bundel van Ester Naomi Perquin en een nieuwe roman in het bevlogen oeuvre van schrijver A.H.J Dautzenberg.

Katers en poezen van Charles Bukowski

Katers en poezen
‘De kat is de prachtige duivel’ is een uitspraak van wellicht de grootste kattenliefhebber onder de schrijvers: Charles Bukowski. In zijn bundeling gedichten Katers en poezen gaat elke pagina over, je raadt het al: katers en poezen. Menig kattenliefhebber zou dit boek dus moeten kopen. De uitgeverij van de Nederlandse vertaling, Lebowski, omschrijft de bundeling als volgt:


In dit boek leren we een andere kant van de cultschrijver kennen. Grappige, ontroerende en vleiende bespiegelingen van de door Bukowski zo bewonderde dieren passeren de revue [..] Katers en poezen is een verhelderend portret van een formidabele schrijver met een unieke kijk op de wereld, en is onmisbaar voor iedereen die thuis opgewacht wordt door ten minste één kat”. 

Als we aan Bukowski denken, associëren we hem niet gauw met een bepaalde zachtzinnigheid. Ik vind het dan ook mooi dat de uitgeverij Bukowski’s liefde voor dieren en zijn zachtere kant naar buiten brengt met een vertaling van deze bundeling.

Meervoudig afwezig van Ester Naomi Perquin


In een interview met het tijdsschrift Avíer beantwoordt schrijfster Ester Naomi Perquin de vraag of een dichter zijn of haar gevoel opzij moet zetten om een goed gedicht te kunnen schrijven. Oftewel: In hoeverre speelt gevoel een rol in haar werk? Perquin antwoordt:

Ik ben een tamelijk afstandelijke werker waar het om poëzie gaat. Poëzie is manipulatie. Ik moet zien of iets doet wat het moet doen. Per woord, per regel, per beeld. Dat is koud werk, bijna technisch. Zien of het niet te véél klopt of te weinig. Of ik de juiste keuzes maak en niet de makkelijkste route kies. Daar heb ik al mijn karige verstand bij nodig. Ik zou niet kunnen maken wat ik voor ogen heb, wanneer ik me tijdens het schrijven door emoties zou laten bespringen”.

Haar eigen emoties moeten dus een stap op zij zetten. Het is intrigerend dat de schrijfster bij mij bekend staat als iemand die graag in haar werk in andersmans hoofd verdwijnt. Andermans emoties spelen dus wel een belangrijke rol. Ze geeft bijvoorbeeld een stem aan vreemden, ze vertelt het verhaal van verschoppelingen en schrijft graag over bepaalde fabels.In Meervoudig afwezig doet ze echter iets anders. In deze vierde bundel is de schrijfster persoonlijker en gaat ze op zoek naar de reden waarom ze graag in andermans hoofd zit en onderzoekt ze vragen als: Wat gebeurt er wanneer een deur wordt dichtgeslagen en niet meer opengaat? Wat betekent het om ergens te vertrekken? Om zomaar alles achter te laten? De schrijfster is dus een heel ander pad gaan bewandelen door haar eigen inzichten en emoties een rol te laten spelen in haar nieuwe bundel.

De dag dat de gieren buigen van A.H.J. Dautzenberg

“Een blinde man wandelt door de stad en waant zich onzichtbaar. We volgen hem tijdens zijn dwaaltochten over het plezierplein en zijn bezoeken aan de levendige stationshal. Ondertussen trekt een bonte stoet eenlingen voorbij, mensen die proberen het bestaan betekenis en kleur te geven. De lezer betreedt langzaamaan de binnenwereld van de blinde man en moet oppassen om er niet in te verdwalen. Met De dag dat de gieren buigen bouwt A.H.J. Dautzenberg verder aan een avontuurlijk en bevlogen oeuvre”.

Mensen die betekenis en kleur aan het bestaan proberen te geven. Dit klinkt als een roman die aansluit bij Dautzenbergs symposium Vuur! over engagement in kunst. Dautzenberg schuwt niet om zijn mening te geven over Nederlandse schrijvers die in hun werk vaak het maatschappelijke debat negeren. In zijn boek over bezieling en betrokkenheid in de Nederlandse letteren toont hij echter wel schrijvers die maatschappelijke engagement in hun boeken verwerken. In 2010 debuteerde Dautzenberg met de absurdistische verhalenbundel Vogels met zwarte poten kun je niet vreten en sindsdien schreef hij verschillende romans waarin hij morele dilemma’s aansnijdt en de lezer aan het denken zet. Tegenwoordig geldt hij als één van de meest controversiële schrijvers van Nederland. Ik ben benieuwd of zijn nieuwe werk de lezer weer stof tot nadenken geeft.

Eind november/begin december verschijnt een nieuwe aflevering van ‘De top drie van…”. 

Bronnen
Omslag Katers en poezen van uitgeverij Lebowski Publishers
Omslag Meervoudig aanwezig van uitgeverij Van Oorschot
Omslag De dag dat gieren buigen van uitgeverij Atlas Contact

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s