Kijktip #1: Schrijver Ivo Victoria in VPRO Boeken

Ivo Victoria (1971) is het pseudoniem voor  de schrijver Hans Van Rompaey. Volgens eigen zeggen is zijn verzonnen naam een ‘pornonaam’ volgens de definitie van de filmregisseur en scenarioschrijver Quentin Tarantino: je pornonaam zou bestaan uit je tweede voornaam plus de naam van de straat waar je opgegroeid bent. Victoria is een Belgische schrijver wonende in Amsterdam. Deze stad heeft er mee voor gezorgd dat hij ging schrijven: ‘Het is een inspirerende stad om te wonen. Ik denk niet dat ik schrijver zou geworden zijn zonder Amsterdam‘.  Hij publiceerde vier romans die vaak werden geprezen. Zijn boeken belandden op verschillende short-en longlists van diverse literaire prijzen, maar helaas heeft Victora nog geen prijs gewonnen.

Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt) (2009) is de debuutroman van Victoria. Het verhaal gaat over een man van halverwege de dertig die vaststelt dat zijn leven tot dan toe een herhaling van verkeerde keuzes is geweest. Wisselend tussen toen en nu en tussen fantasie en werkelijkheid, vertelt de auteur hoe zijn leven jarenlang aan elkaar hing van de verzinsels. Het verhaal is een bespiegeling over vriendschap, verlies, afkomst en de loop des levens. Hoeveel invloed hebben wij op het verloop van het leven?

De tweede roman van Victoria, Gelukkig zijn we machteloos (2011), speelt zich af tijdens een familiefeest. De moeder probeert met haar drie kinderen de schijn van saamhorigheid op te houden, maar de onderlinge spanningen zijn moeilijk te verdoezelen. Er heerst een angst door de recente verdwijning van enkele jonge meisjes. Tijdens het feest mist het gezelschap opeens de aangenomen kleindochter Billie en de huisvriend Ome Lex, een geestelijke. Verschillende aanwijzingen geven de aanleiding om te vermoeden dat deze oom iets met de verdwijningen te maken heeft.

Dieven van vuur (2014) is de derde roman van Victoria en speelt zich af in het Antwerpen van 1994. In een verlaten appartementengebouw dat eigenlijk tot een hotel wordt verbouwd, is een van de appartementen volledig gemeubileerd achtergelaten. Drie jonge mannen breken in en nemen allerlei voorwerpen mee, zoals persoonlijke liefdesbrieven. Twintig jaar later boekt de verteller van dit verhaal een kamer in het Arass Hotel in Antwerpen, op dezelfde plek waar hij aan de haal ging met de brieven. Tijdens zijn verblijf onderneemt hij een poging om het mysterie te ontrafelen en het verleden te herstellen.

Billie en Seb (2017) is de nieuwste roman van Victoria. De zeventienjarige Seb treurt om zijn vriendin Billie, die in coma in het ziekenhuis ligt na een ongeval op een trampoline. Het is hem verboden haar te bezoeken want ‘jongens als Seb hebben rust en evenwicht nodig’. Hij stopt met school, sluit zich op in zijn kamer, en in zichzelf. Dan, met kerstavond, krijgt hij van zijn radeloze ouders een geweer cadeau. Zijn we nog in staat om de werkelijkheid te voelen in een wereld die al lang niet meer bevochten hoeft te worden?

In het programma VPRO Boeken vertelt Ivo Victoria over deze nieuwe roman. Hij spreekt onder andere over het idee om over een jongen te schrijven die een geweer cadeau krijgt, over de vraag waar zouden onze jongeren nog bereid voor zijn om te vechten, over het zoeken naar echt contact met de ander, over de betekenis van woorden, om vanuit verveling de begeestering bereiken en de vraag wat een held.

Bekijk hier de aflevering:

Untitled.png

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s