Waarom ben ik gaan schrijven?

Schrijven doe je toch gewoon met pen en papier? Wat is daar nu moeilijk aan? Dit waren mijn eerste gedachten toen een goede vriendin mij adviseerde om te gaan schrijven. Ik begreep niet dat schrijven goed kon zijn om orde in je hoofd te krijgen. Ik had immers alleen maar ervaring met schrijven van wetenschappelijke onderzoeken en papers. Schrijven betekende voor mij werken, van de vroege tot late uurtjes. Studeren vond ik belangrijker dan tijd te nemen om te reflecteren over mijn gedachten.

Toch begon het aan mij te knagen. Kon schrijven echt helpen om mijn ervaringen op de universiteit te verwerken? Kon ik echt weerbaarder worden door mijn gedachten op papier te zetten? Het eerste wat ik deed is wetenschappelijke onderzoeken zoeken om deze stellingen te voorzien van feiten. Dat was vertrouwd en al snel vond ik de informatie die ik nodig had om de eerste stappen te zetten. Ik wilde heel graag dat schrijven mij zou helpen met orde krijgen, maar ook om te ontspannen, mij prettig te laten voelen en mijn creativiteit te stimuleren.

Toen ik eenmaal de moed verzamelde om pen en papier te pakken en eens op een andere manier te schrijven, bleek het allemaal toch minder eenvoudig dan ik dacht. Weerstand speelde een grote rol. Hoewel ik de voordelen van schrijven wist, durfde ik niet naar binnen te gaan. Ik realiseerde me dat ik jarenlang nooit de stap heb gezet om me oprecht af te vragen hoe het met me gaat en wat er van binnen zich afspeelde.

Ik besloot daar regelrecht verandering in te brengen. Ik wilde de moeilijke periode op de universiteit afsluiten en beloofde mezelf om elke dag vijf minuutjes te gaan schrijven. Zo korte periode moet toch lukken? Tot mijn verbazing werden die vijf minuten al snel tien, toen vijftien en inmiddels neem ik elke dag een half uur de tijd om te schrijven over wat dan ook. Het maakt niet uit hoe druk ik die dag ben: schrijven is een veilige haven voor mij.

‘In mijn dagboek kan ik ongecensureerd schrijven over mijn emoties, oordelen, de belangrijke zaken van de dag, geluksmomenten maar ook de vervelende zaken. Ik kom elke dag tot de kern en leer mijn aandacht bij mezelf te houden. Aandachtig zijn is mijn formule tot een innerlijk rijk leven‘.

Ik krijg weleens de vraag of ik dan geen behoefte heb om met iemand anders te praten over wat er bij mij van binnen afspeelt. Natuurlijk heeft ieder mens die behoefte, maar vaak doe ik dat pas na het schrijven. Het benoemen van pijnlijke zaken kan soms een opgave zijn, maar na het schrijven voel je de rust en heb je de juiste woorden gevonden om die ook te delen van anderen.

Wil jij dit ook een keer ervaren? Meld je dan gratis aan voor de inzichtmail. Ik geef je persoonlijke schrijfopdrachten om direct aan de slag te gaan met jouw situatie.

Neem jij weleens de tijd om te schrijven over je emoties?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s