Trek jij je terug als het niet goed met je gaat?

Als student maak je veel mee. Het studentenleven zit vol met mooie ervaringen, maar het kan ook zijn dat je dingen meemaakt die minder fijn zijn. Iedere ervaring die je als oncomfortabel bestempeld, zal je in de toekomst proberen te vermijden. Maar het zal je niet verbazen: sommige oncomfortabele situaties vallen niet te vermijden. Neem bijvoorbeeld het halen van een slecht cijfer. Hoe hard en hoe lang je ook studeert, soms is het tentamen zo moeilijk of je had iets heel anders verwacht. Met als resultaat een onvoldoende.

Er zijn veel studenten die deze leermomenten zo oncomfortabel vinden, dat het ze veel pijn doet. Er kunnen dan periodes ontstaan waarin het ze niet lukt om al die oncomfortabele situaties te ontkomen en waarin ze constant worden geconfronteerd met de pijn. Ze halen bijvoorbeeld een onvoldoende waardoor ze steeds dieper in een gat vallen en ze komen daar moeilijk uit. Natuurlijk gaat het dan niet alleen om dat slechte cijfer, maar om een hele hoop andere dingen. Soms slapen ze niet goed en is het lastig om in de ochtend naar college te komen. Bij een andere student gaat het meer om het feit dat ze al verschillende studies hebben geprobeerd, maar er nooit één hebben afgemaakt. Ze voelen teleurstelling in zichzelf. En bij de ander gaat het veel meer om een leerprobleem waar de universiteit geen oog voor heeft. Ze ervaren het studentenleven als moeilijk.

Herken jij jezelf hierin?

Het grote probleem is dat studenten zich vaak gaan afzonderen als het even niet goed met ze gaat. Dat is soms prettig en nuttig om je een periode op jezelf te richten en te kijken waar je aan kunt werken om je situatie te verbeteren, maar voor een student die veel te leren heeft en midden in een ontwikkelingsperiode zit, werkt dit vaak averechts. Het afzonderen en op jezelf zijn verandert dan in een isolement. En dat wordt alleen maar versterkt door de situatie waarin we nu leven.

Eenzaamheid gaat verder dan het gevoel alleen te zijn. Het gaat erom dat je je ook niet gesteund voelt door bijvoorbeeld de universiteit. Of het gevoel dat je onzichtbaar bent voor je medestudenten. Het gevoel dat je wordt achtergelaten met je problemen en dat je het zelf maar moet uitzoeken. Er ligt ook een taboe op het onderwerp en daardoor wordt het er niet eenvoudiger op om het bespreekbaar te maken.

Een wondermiddel om dit taboe te doorbreken, heb ik niet. Het samenbrengen van studenten blijft echter belangrijk. Alleen is het voor veel studenten een drempel waar ze overheen moeten stappen. Je verhaal doen aan een ander blijft lastig. Onthoud dat het kwetsbaar opstellen door over je problemen te praten en toegeven dat je veel meer van je studententijd had verwacht, een grote stap in de goede richting is pm je beter te voelen. Verbondenheid leidt tot meer veerkracht.

Ik zie jou. Ik hoor jou..

Durf je het aan om mij een berichtje te sturen om het taboe van eenzaamheid te verbreken? Wil je een stap naar voren zetten in plaats van jezelf terug te trekken?

Liefs,

Anna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s