Waar kies jij liever voor: Chaos en onoverzichtelijkheid of verbinding met jezelf?

Ik kan je met zekerheid zeggen dat de meeste onbewust voor de eerste optie kiezen..

Het is de nummer 1 valkuil van studenten. En geloof me.. Ik ben er ook zo vaak ingetuimeld. Je merkt dat je niet goed kunt concentreren, dat je chaotisch en overzichtelijk werkt, dat je de dag niet goed kunt opstarten en dat je je maar niet kunt toe zetten om het studieboek überhaupt te openen. Om dit te fixen probeer je nog harder tegen jezelf te spreken. Kom op nou! Je bent lui! En ook stressvolle gedachten komen de hoek om kijken: als ik die toets maar ga halen! Nog maar twee dagen om te studeren… Als ik nu niet ga studeren, dan red ik het nooit!

Vermoeiend hoor om zo te leven. Het is niet erg om te realiseren dat alles even niet zo soepeltjes verloopt, maar om dan nou zo vervelend tegen jezelf te zijn is nergens voor nodig. Maar ik hoor je en begrijp je helemaal, want nogmaals: ik ben ook degene geweest die maar niet naar zichzelf luisterde en de verbinding met zichzelf helemaal was verloren.

Want weet je wat wel goed werkt…Vanuit liefde studeren! Realiseer je je al dat studeren een daad van liefde is? Je ontwikkelt jezelf, je voedt je met alles wat je leuk vindt, je gunt jezelf mooie cijfers en een diploma, je voelt liefde voor het onderwerp waar je mee bezig bent. Je kijkt met liefde naar je toekomst en wellicht wil je wel de ander vanuit jouw hart helpen met alles wat je hebt geleerd.

Ga dus de verbinding aan met jezelf, want alleen zo los je studieproblemen op. Voel aan wat alles met je doet. Ga dieper in op stof die je raakt. En deel je kennis en liefde met de ander. Chaos en onoverzichtelijkheid komt alleen voort uit je hoofd, niet uit je hart!

Waar ga jij deze week op focussen?

Wie naar buiten kijkt, droomt; wie naar binnen kijkt wordt wakker

Ik merk bij mezelf dat het lastig is om in deze hele situatie balans in mijn leven te vinden.  Ik maak gerust hele planningen, maar van de helft komt niks van. Ik hoor ook van studenten dat balanceren tussen studie en het leven niet altijd eenvoudig is. De tijd tikt door en die scriptie moet toch echt geschreven worden en die tentamens gaan gewoon online door.

Ik vergeet deze dagen te vaak een gesprek met mezelf te voeren. Mezelf af te vragen waar ik behoefte aan heb. Het niet vluchten voor gevoelens, maar ze toelaten en bekijken. Onder ogen zien welke mogelijkheden ik wel heb, in plaats van me zo te focussen op wat ik niet kan doen. Het volgen van je eigen koers en niet te veel afkijken bij de ander.

Wil je de chaos oplossen, dan zul je stil moeten worden en luisteren naar wat er in je omgaat. Ik heb mezelf erop betrapt te veel naar buiten te kijken en daardoor laat ik me gemakkelijk in beslag nemen door zaken die zich tot mij opdringen. Mijn eigen inbreng in het leven wordt daardoor verminderd.

Maar maak ook niet de ‘fout’ om te veel naar binnen te kijken, want dan dreig je vast te raken in jezelf. Dan wordt het een gemeen spel om weer naar buiten te komen.  Balans vinden is dus nog niet zo eenvoudig, maar je best doen is altijd goed genoeg!

Hoe vind jij de balans?

Waarom twijfel je aan jezelf?

Elke nacht voor een belangrijke toets, presentatie of inleveren van een paper was ik zenuwachtig en gingen er honderden gedachten door mij heen. Negatieve gedachten over de afgelopen dagen: je hebt niet goed geleerd, die passages moet je herschrijven, je medestudenten gaan boos op je worden omdat je je werk niet hebt gedaan.

Deze gedachten kennen we allemaal wel. Iedereen voelt angst om niet aan de verwachtingen te voldoen . Ik was iemand die mijn zenuwen en twijfel aan mezelf goed kon verbergen, maar diep van binnen voelde ik me echt niet goed. Als ik dan een goed cijfer had gehaald, viel de stress van me af en was ik doodmoe. Ik had een aantal dagen nodig om mijn energie weer te herstellen.

Er was  één docent die allang had gezien hoe ik me echt voelde en die door mijn rustige uitstraling kon prikken. Zij gaf mij het advies om mezelf te omarmen. Vind je unieke ‘signature´, zei ze. Ben gewoon jezelf. Je bent niet een bloem die op de andere bloemen lijkt, maar ‘one of a kind’. Gelijk had ze. Jammer dat ik door deze zelftwijfel haar woorden niet hoorde.

Ze bleef me al die maanden herhalen dat twijfelen aan jezelf nergens voor nodig is, ook niet voor de ander. Inmiddels weet ik dat mijn brein vol zit van allerlei ‘onzin’ gedachten en weet ik ook wanneer ik mezelf even minder serieus moet nemen. Gewoon het even leuk hebben. Lachen als het even niet zo gaat als gepland. Dat maakt toch niet uit?

Dit geldt ook voor jou lieve student. Betrek niet alles op jezelf en onthoud: zonder dalen zouden er geen pieken zijn. Een slecht cijfer is niet het einde van de wereld!

Veel liefs,

Anna

STUDEREN IS EEN SPEL

De afgelopen weken heb ik veel gesprekken gevoerd met studenten. Stuk voor stuk ambitieuze en leergierige studenten die allemaal wat moois in hun petto hebben. Toch gingen de gesprekken ook over zaken die ik maar al te goed ken: faalangst, prestatiedruk, niet creatief durven te zijn, motivatieproblemen doordat ze te weinig worden uitgedaagd, maar vooral: geen plezier meer ervaren in het studeren.

Ik word er een beetje verdrietig van. Men zegt weleens dat de studententijd de mooiste tijd van je leven is. Overigens vraag ik me dan direct af waarom men zo gelooft dat het na die tijd alleen maar bergafwaarts gaat. En sowieso blijven mensen vaak toch altijd een beetje student. In het leven valt immers nog veel te leren, kijk maar naar de tijd waarin we nu leven. Hoe gaan we er mee om? Hoe komen we hier uit? 
Ik dwaal een beetje af. Wat ik jou vandaag wil meegeven, is dat studeren een spel is. Een spel waarin geen winnaars of verliezers zijn, maar waarin je jezelf beter kunt leren kennen. Het is de ideale tijd om oog te hebben voor wie je bent. Natuurlijk is het fantastisch om goede cijfers te halen en nieuwe dingen te leren, maar in mijn visie gaat de studententijd veel meer over de ontwikkeling van jou als persoon. Leuk hoor als je straks met een diploma de collegezaal uitloopt, maar wie ben jij nou als jurist, arts, communicatieadviseur of wat dan ook? Je bent geen harde schijf die informatie opslaat, maar je bent een persoon met je eigen visie, kwaliteiten en dromen!

Ga dus ontdekken wie je bent en spelen met wat er in jou zit. Dit maakt je studententijd inderdaad een leuke tijd die je ook kunt voortzetten na het behalen van je diploma.

Veel liefs,

Anna

iEDEREEN IS EEN GENIE


‘Iedereen is een genie, maar als een vis wordt beoordeeld op zijn vaardigheid om in bomen te klimmen, zal hij zichzelf zijn hele leven lang als een mislukkeling beschouwen’. – Albert Einstein.

De stap van de middelbare school naar de universiteit is groot.
Ik weet nog heel goed hoe ik mij voelde de eerste dag als student.
Hoe zwaar het was om de trein uit te stappen, zo alleen en weerloos.
Hoe de grote gebouwen mij bijna opslokte en ik de weg kwijt was.
Om maar niet te spreken over al die ogen die mij aankeken toen ik de ruimte binnenkwam.

In de weken daarna voelde ik me nog steeds niet op mijn plek.
Alles draaide om kennis. Boeken lezen. Discussiëren over die kennis.
Het schrijven van papers. Alles werd gedaan volgens een planning.
Die dag doen we dat en de andere dag moet je dit en dit af hebben.
Doordouwen.. Weinig tijd voor reflectie..

Ik had het lef om een keer mijn stem te laten horen: ‘Maar meneer, waarom doen we het niet een keer anders? Waarom spreken we niet over wat wij nou eigenlijk echt van de kennis vinden? Waarom reflecteren we niet eens op een andere manier? Waarom moeten we altijd volgen wat er in het boek staat?’
Tot op de dag van vandaag kan ik jou nog vertellen hoe zijn reactie was.
Hoe hard zijn ‘nee’ in mijn hoofd weergalmde.
Hij heeft nooit meer anders naar mij gekeken. Altijd afwijzend.

Wat hij niet weet is dat ik vanaf die dag jarenlang mijn mond heb gehouden.
Ik keek namelijk tegen hem op. Hij sprak de waarheid. Ik geloofde dat hij degene met de meeste kennis was.
Als ik iets heb gemist in mijn jaren als student is het de stimulans om in contact te komen met mijzelf.
Dat je jezelf leert kennen, je talenten ontdekt en daarop wordt aangesproken.
Aandacht voor persoonlijke ontwikkeling in het onderwijs. Luisteren naar andermans verhaal. Echt horen wat diegene zegt.

Ik heb geen zin meer om mijn mond dicht te houden.
Ik luister wel naar jou.
Ik kijk met alle liefde naar hoe jij weer meer plezier in het studeren krijgt.
Het talent in jou mag naar boven komen. Stuur me gerust een bericht!