Hoi, ik ben Anna

Iets schrijven over mijzelf heb ik nooit zo leuk gevonden, want ik geloof dat woorden niet genoeg zijn om iemand te omschrijven. Om iemand te leren kennen is het gevoel en de ervaring van groter belang. Toch ga ik een poging wagen om je een beeld van mijn leven te geven.

Mijn naam is Anna en eigenlijk besta ik uit twee ‘kanten’. De ene Anna die veel met haar hoofd doet: informatie opslurpen, observeren. analyseren, vergelijken en studeren. En de andere Anna die liever in de natuur loopt, droomt over mooie initiatieven, een beetje spiriwiri is en vooral zeer gevoelig en emotioneel kan zijn. Je zult je waarschijnlijk afvragen hoe deze twee kanten überhaupt met elkaar samen kunnen leven.

Dat is ook niet eenvoudig geweest. Ik heb, zoals velen, ook ervaren hoe het is om niet te weten wie je bent, wat je kwaliteiten zijn, waar je nu echt van droomt en hoe je het leven zo leuk en zinvol kan maken zoals je zelf wil. Jezelf dus totaal kwijt zijn. Geen richting meer ervaren. Deze periode had ik tijdens mijn studentenjaren.

Achteraf gezien weet ik dat ik toen niet lekker in mijn vel zat. Ik ervaarde een oorlog tussen mijn hoofd die alles wilde controleren, goede cijfers wilde halen en vooral succesvol zijn om een zinvolle baan te krijgen EN mijn hart die allang door had dat deze studies mij geen voldoening gaven. Mijn taak was om terug te keren naar mijzelf, maar in plaats daarvan wandelde ik gewoon steeds verder van mezelf af. Het was niet zo dat ik geen goede cijfers haalde, maar echt goed ging het niet met mij. Ik was ambitieus, maar tegelijkertijd stond ik stokstijf stil.

Hoewel ik grootse dromen had om de wereld te verbeteren, lag de focus alleen op de ‘bekende’ studieproblemen: Ach, ik heb over een jaar wellicht wel de kennis om iets zinvols te doen (uitstelgedrag). Nu ben ik niet goed genoeg (perfectionisme). Ik ga het niet kunnen (faalangst). Als ik nu de stap zet om echt te gaan voor mijn dromen dan ga ik dood van de zenuwen (stress). Pfff, ik kan het niet meer aan hoor (burn-out). Ik kan niet meer bijbenen met mijn plannen (time-management van 0). Ik weet niets meer! (black-out). Ik kan me niet focussen (concentratieproblemen). Ik ga nooit zo goed zijn als……. (prestatiedruk) en het meest voorkomende probleem dat ik ervaarde: Waar is dit nou goed voor? Een groot motivatieprobleem dus.. Het is geweldig om ambitieus en leergierig te zijn, maar dit gaat niet zonder slag of stoot. Zeker als je niet lekker in je vel zit en je niet durft terug te keren naar wie je echt bent.

Natuurlijk werkt het huidige onderwijssysteem niet mee. Naast het begeleiden en motiveren van ambitieuze en leergierige studenten is mijn missie ook om verandering te brengen. Het onderwijs MOET persoonlijker worden zodat mooie betrokken studenten zichzelf volledig kunnen inzetten om de samenleving te verbeteren. Persoonlijke begeleiding in onderwijs betekent een duurzame blik richting de toekomst. Iedere student verdient het om zichzelf te ontpoppen, hun persoonlijke kwaliteiten aan de wereld te tonen en te doen wat ze graag willen doen. Dan voorkom je problemen die ik zelf heb ervaren. De studieproblemen die bijna iedere student ervaart is het resultaat van een onpersoonlijke benadering. Geen motivatie hebben, burnouts, faalangst en al die andere vervelende problemen in het onderwijs kun je niet vanuit bepaalde richtlijnen oplossen. Iedere student heeft zijn of haar eigen verhaal!

Veel liefs,

Anna


Laten we samen wat bouwen.