Ik had het studeren heel anders voorgesteld!

LUISTER JE LIEVER? HIER VIND JE DE AFLEVERING OVER DEZE BLOG

Ooit ben je begonnen als student. Misschien heb je je studie nodig om later een bedrijf op te zetten. Of wil je meer kennis krijgen over een bepaald onderwerp en daarin een expert worden. Of je doet, net zoals mij vroeger, een studie die je leuk lijkt. Jij hebt dus je eigen reden gehad om je studie te starten, toch?

En waarschijnlijk gaat je studie niet slecht. Je bent goed in bepaalde vakken of je hebt het best naar je zin. Maar je bent wel heel hard aan het werk om goede resultaten te behalen. En wat ik veel zie bij studenten is dat ze ontzettend druk zijn, maar niet alleen met hun studie. Als je heel eerlijk bent, ben je misschien wel 50% van je tijd bezig met randzaken: Medestudenten berichten sturen met hoe gestresst je wel niet bent, TV kijken maar ondertussen je heel erg druk maken over het tentamen van morgen, tot laat in de avond de leerstof herhalen omdat je anders bang bent om te falen. Herkenbaar? Wist je al tijd je zo veel tijd kwijt was aan deze dingen?

‘IK HAD HET STUDEREN HEEL ANDERS VOORGESTELD!’, is een zin die ik te vaak hoor.

Ik snap natuurlijk waarom je dit zegt en je bent ook zeker niet de enige. Sommige studenten zitten zo erg in de knoop met zichzelf en hun studie dat ze beslissen om ermee te stoppen. Misschien is een baan zoeken toch een betere optie? Misschien heb je het idee dat een andere studie beter bij je past. Wacht eens even! Voordat je deze beslissing maakt, wil ik jou graag iets vragen:

Wat heb je nodig om wel weer van het studeren te genieten?
Wat heb jij nodig waardoor je weer het gevoel krijgt dat je grip op je zaken hebt?
En vooral: Wat heb jij nu nodig..Even geen rekening houdend met je studie, tentamens, papers, opdrachten etc?

Durf jij deze vragen aan jezelf te stellen?

Ik durf te wedden dat als je echt eerlijk naar jezelf durft te kijken, dat je snel ziet waarom je nu niet van je studie geniet en waar het aan ligt dat je verwachtingen niet zijn uitgekomen. Studenten vergeten negen van de tien keer om soms even een stap terug te doen om te voelen, te onderzoeken en te zien wat er nodig is om goed voor zichzelf te zorgen EN daarmee ook de gewenste resultaten in de studie te halen.

Maak het jezelf dus niet zo moeilijk en zet jezelf voor de verandering eens op nummer één. Vraag jezelf elke dag af wat je NU nodig hebt en houd dit bij zodat je op een gegeven moment weet wat werkt voor jou.

Kan je wel wat hulp gebruiken? Ik nodig je uit om mij vrijblijvend een berichtje te sturen. Ik kijk met liefde mee in jouw situatie.

Veel liefs,

Anna


Van behulpzaam meisje naar fraudeur

LUISTER JE LIEVER NAAR EEN PODCAST? KLIK HIER.

Kijk eens goed naar deze foto. Wat zie je?

Een doodgewone vrouw, toch?

Klopt ook wel.

Op jongere leeftijd was zij iemand die niet heel erg opviel, maar ze vond het wel leuk om andere kinderen in haar klas te helpen met het schoolwerk.

Zelf was ze niet bijzonder goed in leren en soms had ze er wel moeite mee, maar daartegenover vond ze het wel fantastisch om urenlang in de boeken te zitten. Fantaseren over werelden die in de realiteit niet bestaan..

Op de middelbare school werd ze de dromer genoemd, maar  nog steeds het meisje waar je altijd terecht kon met je problemen.

Er veranderde niet zo veel aan haar leven toen ze eenmaal naar de universiteit ging.

Leren deed ze nog steeds niet heel graag, maar haar cijfers waren toch best goed. Ze stond nog steeds bekend als de behulpzame, lieve en bescheiden verschijning. Geen vuiltje aan de lucht.

Jaren gingen voorbij… Haar bachelor Cultuurwetenschappen aan de universiteit haalde ze en iedereen was blij dat ze weer een stap verder kon..

Tot ze opeens in het masteropleiding Literatuurkritiek bij de examencommissie moest verschijnen.

FRAUDE GEPLEEGD. Stukken tekst zonder correcte bronvermelding. 

Het behulpzame meisje veranderde in een fraudeur.

Hoe kan het dat deze goede student opeens zo de weg kwijt was?

Hoe kan het dat het opeens zo fout ging?

Hoe kan het toch dat ze altijd zulke goede papers schreef en nu zo iets inlevert?

Weet jij hoe dit kan?

Ik kan het je nu, jaren later, wel vertellen. Ik ben namelijk dat meisje die fraude heeft gepleegd.

Dit meisje had namelijk al jarenlang last van allerlei studenten problemen.

Stress. Prestatiedruk. Faalangst. Perfectionisme. Angststoornis.

Maar er was niemand die het zag of doorhad.

Niemand aan wie ik hulp durfde te vragen.

En wat gebeurt er als je jarenlang met deze problemen blijft lopen en op je tanden bijt om maar niet op te geven?

Dan komt er een moment dat alles uit elkaar barst. Zoals een pan die op een te hoge temperatuur op het vuur staat.

Kaboem. De deksel vliegt eraf en alles loopt eruit. Al je harde werk om een lekker maaltje te maken voor niets!

Maar dit is eigenlijk niet het probleem..

Misschien herken je het wel: als iemand een fout heeft gemaakt, dan wordt het probleem en de verantwoordelijkheid direct bij diegene zelf gelegd.

JIJ HEBT FRAUDE GEPLEEGD. JIJ HEBT ONS IN DE MALING GENOMEN. JIJ MOET NU GESTRAFT WORDEN.

Zonder enig besef waarom dit gebeurd was, kreeg ik de hele lading op me. Je moet het maar zelf oplossen. Hoe? Door het jaar nog een keer te doen. Een nieuwe scriptie schrijven. Andere vakken doen en afronden. Meer stress.. Meer werk..

Mijn vraag aan jou: denk je dat je het probleem oplost als je gewoon opnieuw start zonder de oorzaken te onderzoeken?

Nee toch? Helpt voor geen meter!

En dit is wat er in het onderwijssysteem van nu gebeurt.

Studenten met problemen worden niet geholpen. Hoogstens met een cursus ‘stresspreventie’ of een keertje naar de studentenpsycholoog.

En ik wil niet beweren dat de studentenpsycholoog geen goed hart heeft of dat deze cursus totale onzin is..

Maar de student wordt weer naar huis gestuurd met dingen om te doen.. oplossingen.. tips en tricks.. zonder GOED te luisteren naar het verhaal van de student EN te zien waar het probleem is ontstaan.

Het onderwijs heeft geen aandacht meer voor jou als individu, terwijl de problemen van de student OOK een probleem voor de universiteit is..

Studenten vallen namelijk uit, ze geven hun studies op of laten opeens niks meer van zich horen. Het gemiddelde gaat omlaag etc. etc.

Moet het echt nog verder uit de hand lopen?

Mijn missie is om het onderwijssysteem te veranderen. Van een systeem waarin cijfers, controle en bureaucratie belangrijk is NAAR onderwijs vanuit verbinding, zowel met jezelf als de ander. Het is aan ons om studenten vitaler, gelukkiger en weerbaarder te maken. De studietijd is iets om van te genieten, op persoonlijk vlak te groeien en een goede basis te leggen voor later.

Laten we dit verhaal positief afsluiten, want natuurlijk is alles goed gekomen met dit meisje ;). Ze is nu weer terug naar behulpzaam zijn en er vooral ZIJN om te LUISTEREN naar jouw verhaal als student.

Oprah Winfrey is een wijze vrouw en één van haar krachtigste quotes die heel belangrijk voor mij is geweest om deze vervelende gebeurtenis te verwerken, is deze: ‘Turn your wounds into wisdom’.

Dit geldt ook voor jou, lieve student.. ALLES wat je nu meemaakt, zal jou in je leven alleen maar versterken. 

Laat mij je helpen. Ervaar je nu problemen? Ik nodig je uit om mij een berichtje te sturen. 

Het grootste risico dat je kunt nemen..

Het is een jaar waarin jij als student flink hard moet werken..

Het is een jaar waarin je soms even moet slikken en angstig naar de toekomst kijkt..

Het is een jaar waarin je veel op jezelf bent gewezen..

Soms denk je misschien wel: wat gaat er nu wel goed? Waar kan ik nu wel op rekenen?

Ik snap die behoefte aan veiligheid wel..Ik had die behoefte tijdens mijn studententijd ook.

Maar ik was geen student tijdens de coronacrisis…

Laat me even duidelijk zijn, niet om gemeen te doen, maar om je even een beetje wakker te schudden:

Als jij nu haastig op zoek bent naar veiligheid, dan had jij dit gevoel al voor de coronacrisis.. Alleen ben je daar nu pas bewust mee bezig..

Want wilde jij niet al goede cijfers halen? Wilde jij niet graag bij de ander horen? Had je niet al angst dat je wellicht het jaar niet haalt als je niet een beetje meer je best doet?

Deze tijd schreeuwt om bewustwording van je eigen patronen.

Deze crisis is een spiegel voor jou dat je werk te doen hebt, want je saboteert jezelf door aan deze veiligheid toe te geven.

De consequentie daarvan is dat je niet eerlijk naar jezelf bent. Dat je niet ziet wat er WEL in je zit. Hoeveel kracht, mooie ideeën en succes er in jou schuilt!

Het grootste risico dat je hierdoor neemt, is dat deze behoefte aan veiligheid je hele studentenleven EN je leven hierna gaat beïnvloeden.

Plus dat dit onveilige gevoel altijd bij je zal blijven. Dat je het gevoel hebt niks waar te maken. Alsof je er niet bijhoort en iedereen op je neerkijkt.

Ik wil niet beweren dat deze hang naar veiligheid slecht is, maar het wordt wel jouw probleem als je er niet bewust van bent wanneer je deze behoefte aan veiligheid gebruikt om je slecht te voelen over jezelf.

Stop ermee lieve student. Identificeer jezelf niet met zaken buiten jezelf, maar werk aan je basis: zelfvertrouwen, waardering in jezelf en weerbaarheid.

Wat kan jij VANDAAG doen om sterker in je schoenen te staan?

Liefs, Anna

Heb jij een verlangen naar zin, nut en doel?

Toen ik ging studeren, had ik een verlangen naar nuttig bezig zijn. Ik wilde iets doen om de samenleving te verbeteren. Misschien wel iets uitvinden dat de hele maatschappij zou veranderen. Ik was en ben heus niet de enige die met dit idee rondloopt. Heel veel jongeren ervaren een verlangen naar zin, nut, doel of een wens om een groot probleem op te lossen. Deze gevoelens komen vaak nog sterker tot uiting wanneer jonge mensen de universiteit binnenstappen. Dit is namelijk de plek om aan je dromen te werken en doelen te maken om tijdens en na je studie deze verlangens waar te maken.

Het is natuurlijk een goed voornemen als je iets wilt doen om de maatschappij of een groep mensen te helpen. Het is niet slecht om ambitieus te zijn en hard wilt werken om iets voor een ander te betekenen, maar het wordt wel een probleem als je studie EN vooral je psychologische en lichamelijke gesteldheid eronder gaan lijden. Helaas gebeurt dit vandaag de dag vaker dan je denkt. Het gezonde gevoel om van nut en zin te zijn, slaat vaak door zodra de student een tijdje op de universiteit besteed.

Universteiten zijn namelijk heel goed in het bevorderen van excellentie. Er bestaan veel groepen waarin alleen excellente studenten mogen komen. Soms krijg je niet eens de kans om voor een master aan te melden als je gemiddeld lager dan een 7 voor een vak heb gehaald. Toen ik studeerde in 2014 werd dit me al duidelijk doordat ik werd geweigerd voor een presentie waarbij alleen excellente studenten welkom waren, terwijl mijn cijfers helemaal niet slecht waren. De universiteit wil duidelijk dat het gemiddelde weer omhoog gaat, maar ze denken niet aan de gevolgen voor een student die het snelle tempo niet bij kan houden.

Daarnaast worden studenten gemotiveerd om naast de studie allerlei dingen te gaan ondernemen OF zelfs al een onderneming te starten. Je kunt tegenwoordig in deeltijd studeren omdat je anders niet kunt werken. Studenten kunnen zo ‘flexibel zijn’ zodat ze nu al worden voorbereid op het leven na de studie. De flexibele student lijkt meer op een flexibele ondernemer die goed moet na denken over de tijd en kosten die een studie geeft. Met als gevolg dat voltijd studenten die niets anders naast hun studie doen bijna raar worden aangekeken. Men lijkt steeds meer moeite te hebben met studenten die hun grootste deel van hun tijd aan de studie besteden. De vraag: ‘Wat ga je na het college doen?’ wordt negen van de tien keer beantwoord met: bestuurswerk, vrijwilligerswerk, onderneming, werk, stage voor werkervaring etc.

En dan vinden mensen het gek dat er veel studenten overwerkt raken en met een burnout of allerlei angsten thuis zitten.

Er is niks mis met een ambitieuze houding in het leven, maar als deze houding zich uit in alle facetten in je leven, dan wordt het al snel een ongezond probleem. Mocht je hier al student mee rondlopen, heb je het waarschijnlijk erg moeilijk om hulp te vragen. Vanuit de universiteit worden namelijk alleen cursussen aangeboden waarin het probleem individueel wordt gezien, terwijl prestatiedruk en burnouts onder studenten echt niet meer individueel zijn. Het is een probleem onder een grote groep studenten!

En wat kun je daar nu aan doen? Het meest simpele antwoord dat ik je kan geven en bovendien het meest toegankelijke om te doen, is een groep gelijkgestemde studenten te vinden waarin je je dromen, verlangens en doelen kunt bespreken. Zij houden je niet alleen accountable dat je het doet, maar kijken ook heel goed mee of je er wel op een goede manier mee omgaat en waarschuwen je als ze bijvoorbeeld merken dat je te hard werkt en weinig rust neemt. Bovendien heb je dan een groep die meedenkt, jou ondersteunt en waarvan je eerlijke feedback kunt ontvangen. Je kan altijd bij iemand terecht om je verhaal te doen en dit is een belangrijke factor om studieproblemen op te lossen.

Heb je interesse in een groep studenten die jou ondersteunt? In november organiseer ik een GRATIS mastermind waarin je kunt ervaren hoe dit voor je voelt en waarin je weer contact kunt leggen met studenten in deze moeilijke periode. Interesse? Stuur mij dan gerust een berichtje via dit contactformulier en ik geef je alle informatie die je nodig hebt. LET OP: er zijn maar VIER plekken beschikbaar, dus wacht niet te lang!

Veel liefs,

Anna

Ik ben weer terug van weggeweest!

Lieve jij,

Het is alweer een tijd geleden dat ik een blogpost online heb gezet, Ik hoef natuurlijk niet te zeggen dat er de afgelopen maanden veel is gebeurd. We kunnen er niet omheen: ons leven is anders dan voor de coronacrisis en iedereen heeft zelf iets vervelends meegemaakt OF kent mensen die aanpassingen in hun leven hebben moeten doen, Sommige van ons zijn dierbaren verloren en anderen, zoals ik, waren even de weg kwijt.

Ik ga niet al te veel in op details, maar de lockdown heeft veel teweeg gebracht in mijn leven en die van mijn dierbaren. Hoe eenvoudig het was om even bij iemand op bezoek te gaan, hoe moeilijk dat nu is. Mijn grootste angst dat iemand ziek zou worden en ik er niet bij kon zijn, is helaas geen angst meer maar realiteit geworden. Het vervelendste was en IS toch wel de onzekerheid op verschillende vlakken waar we nu mee moeten dealen. Ons dagelijkse leven ziet er op elk niveau anders uit dan voor de coronacrisis en de lockdown heeft er voor gezorgd dat ik kritisch naar mijn eigen leven ben gaan kijken.

Hoewel ik iemand ben die sowieso eens in de zoveel tijd iets anders wil doen, heerste er nu wel een grote onzekerheid over welke richting ik op wil gaan. Zelfs de keuze om met studenten te gaan werken, voelde niet zo krachtig meer aan. Moet ik überhaupt nog wel ondernemen en coachen? Of kan ik niet beter in loondienst gaan? Ben ik wel blij op de plek waar ik nu woon? Op een gegeven moment wordt het zo druk in je hoofd, dat je even niet meer weet wat je wilt. Dan loert het gevaar om de hoek dat je verkeerde keuzes gaat maken…

Gelukkig heb ik dit niet gedaan, al was het natuurlijk wel aantrekkelijk om maar weer helemaal opnieuw te beginnen en vanuit angst en onzekerheid te leven. Geen risico’s nemen. Doen wat je moet doen. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik soms nog dagen heb waarin ik de handdoek in de ring wil gooien en wil zeggen: bekijk het maar! Toch weet ik diep van binnen dat dit voor mij niet gaat werken.

Wat is dan wel goed voor mij? Doen waar ik sowieso blij van word en loslaten wat het resultaat moet zijn (geld verdienen, goed lopend bedrijf hebben en vooral: veel studenten kunnen helpen). Ik heb bewust gekozen om elke dag te kijken wat goed voelt en me niet zo zeer te houden aan een strakke planning en doelstellingen. Hiermee hoop ik dat ik weer wat plezier krijg in het ondernemen. Dat het allemaal wat minder zwaar aanvoelt en dat ik weer in mijn element kom. Coachen. Doceren. Helpen. Luisteren. Een liefdevol aanspreekpunt zijn. Observeren. Leren. Bijschraven.

Eén van de dingen die ik graag weer wil oppakken (omdat ik weet dat dit mij gaat helpen), is het schrijven van blogs over diverse onderwerpen waar studenten mee worstelen of hulp bij kunnen gebruiken. De komende weken staan er een aantal blogs klaar die ik al heb gescheven. Ze staan ingepland en zullen dus elke week online komen. Geen druk, maar vanuit liefde en plezier geschreven.

Voor de student die worstelt met deze hele crisis en niet weet wat te doen: I see & hear you. Hoe cliché dit ook klinkt: er is altijd een weg die je kunt nemen om je weer goed te voelen. Het begint allemaal bij naar jezelf te luisteren en een stap terug te zetten om weer overzicht te krijgen. Ik luister graag naar je en denk met je mee. Stuur me gerust een berichtje als je voelt dat je even het overzicht kwijt bent. Dit kun je via onderstaand contactformulier doen.

Voor nu: een heel fijn weekend en een liefdevolle knuffel van mij. Ik zie je gauw weer in de volgende blog.

Veel liefs,

Anna