Het is eenzaam aan de top..

Het is eenzaam aan de top..

Ik houd ervan om studenten persoonlijk te spreken.

Ik luister goed naar hun woorden en hoor steeds vaker dezelfde dingen. Ik merk patronen op. Studenten denken dat ze hun eigen problemen hebben, maar negen van de tien keer zijn ze echt niet alleen in hun problematiek.

Vorige week was het weer raak. Twee studenten die met hetzelfde probleem rondlopen. Toeval of niet?

Beiden streven ze naar de top…

Maar aan de top is het eenzaam, want niet voor iedereen is er plek.

Aan de top lopen de spanningen hoog op, want als je een keer even iets minder presteert, gaat de ander er met jouw positie van door.

Zo werkt dat in het onderwijs en daar worden we op jonge leeftijd al op getraind. Bewust of onbewust. Het zit in onze cultuur.

Ik stelde de vraag: ‘Is het mogelijk dat iedereen aan de top staat?’

Nee.. Dat kan niet. Dat wisten ze zelf ook.

Toen vroeg ik: ‘Kan je het dan wel van jezelf verwachten?’.

‘Nee, want dat levert een grootse strijd met mezelf op’, kreeg ik als antwoord.

Overspannenheid is niet nieuw voor deze twee ambitieuze studenten.

Maar waarom zou je eigenlijk een voorsprong op anderen willen?

Waarom zien studenten pas dat ze ergens goed in zijn als hun cijfers beter zijn dan hun medestudenten?

Er viel vorige week een grote last van deze studenten af.

Ik merkte een paar dagen later al een hele andere energie bij ze.

Door te werken aan het loslaten van het verlangen naar excellentie, zagen ze pas echt in wat ze goed kunnen.

Door niet meer zoveel meer te willen streven, zagen ze ook in dat je juist van een ander kunt leren en dat dit goed is voor je eigen ontwikkeling.

Het gaat allemaal om ruimte maken om te voelen waar het soms niet goed met je gaat.

Wil jij altijd (onbewust) beter zijn dan een ander?

Ik had het studeren heel anders voorgesteld!

LUISTER JE LIEVER? HIER VIND JE DE AFLEVERING OVER DEZE BLOG

Ooit ben je begonnen als student. Misschien heb je je studie nodig om later een bedrijf op te zetten. Of wil je meer kennis krijgen over een bepaald onderwerp en daarin een expert worden. Of je doet, net zoals mij vroeger, een studie die je leuk lijkt. Jij hebt dus je eigen reden gehad om je studie te starten, toch?

En waarschijnlijk gaat je studie niet slecht. Je bent goed in bepaalde vakken of je hebt het best naar je zin. Maar je bent wel heel hard aan het werk om goede resultaten te behalen. En wat ik veel zie bij studenten is dat ze ontzettend druk zijn, maar niet alleen met hun studie. Als je heel eerlijk bent, ben je misschien wel 50% van je tijd bezig met randzaken: Medestudenten berichten sturen met hoe gestresst je wel niet bent, TV kijken maar ondertussen je heel erg druk maken over het tentamen van morgen, tot laat in de avond de leerstof herhalen omdat je anders bang bent om te falen. Herkenbaar? Wist je al tijd je zo veel tijd kwijt was aan deze dingen?

‘IK HAD HET STUDEREN HEEL ANDERS VOORGESTELD!’, is een zin die ik te vaak hoor.

Ik snap natuurlijk waarom je dit zegt en je bent ook zeker niet de enige. Sommige studenten zitten zo erg in de knoop met zichzelf en hun studie dat ze beslissen om ermee te stoppen. Misschien is een baan zoeken toch een betere optie? Misschien heb je het idee dat een andere studie beter bij je past. Wacht eens even! Voordat je deze beslissing maakt, wil ik jou graag iets vragen:

Wat heb je nodig om wel weer van het studeren te genieten?
Wat heb jij nodig waardoor je weer het gevoel krijgt dat je grip op je zaken hebt?
En vooral: Wat heb jij nu nodig..Even geen rekening houdend met je studie, tentamens, papers, opdrachten etc?

Durf jij deze vragen aan jezelf te stellen?

Ik durf te wedden dat als je echt eerlijk naar jezelf durft te kijken, dat je snel ziet waarom je nu niet van je studie geniet en waar het aan ligt dat je verwachtingen niet zijn uitgekomen. Studenten vergeten negen van de tien keer om soms even een stap terug te doen om te voelen, te onderzoeken en te zien wat er nodig is om goed voor zichzelf te zorgen EN daarmee ook de gewenste resultaten in de studie te halen.

Maak het jezelf dus niet zo moeilijk en zet jezelf voor de verandering eens op nummer één. Vraag jezelf elke dag af wat je NU nodig hebt en houd dit bij zodat je op een gegeven moment weet wat werkt voor jou.

Kan je wel wat hulp gebruiken? Ik nodig je uit om mij vrijblijvend een berichtje te sturen. Ik kijk met liefde mee in jouw situatie.

Veel liefs,

Anna


Trek jij je terug als het niet goed met je gaat?

Als student maak je veel mee. Het studentenleven zit vol met mooie ervaringen, maar het kan ook zijn dat je dingen meemaakt die minder fijn zijn. Iedere ervaring die je als oncomfortabel bestempeld, zal je in de toekomst proberen te vermijden. Maar het zal je niet verbazen: sommige oncomfortabele situaties vallen niet te vermijden. Neem bijvoorbeeld het halen van een slecht cijfer. Hoe hard en hoe lang je ook studeert, soms is het tentamen zo moeilijk of je had iets heel anders verwacht. Met als resultaat een onvoldoende.

Er zijn veel studenten die deze leermomenten zo oncomfortabel vinden, dat het ze veel pijn doet. Er kunnen dan periodes ontstaan waarin het ze niet lukt om al die oncomfortabele situaties te ontkomen en waarin ze constant worden geconfronteerd met de pijn. Ze halen bijvoorbeeld een onvoldoende waardoor ze steeds dieper in een gat vallen en ze komen daar moeilijk uit. Natuurlijk gaat het dan niet alleen om dat slechte cijfer, maar om een hele hoop andere dingen. Soms slapen ze niet goed en is het lastig om in de ochtend naar college te komen. Bij een andere student gaat het meer om het feit dat ze al verschillende studies hebben geprobeerd, maar er nooit één hebben afgemaakt. Ze voelen teleurstelling in zichzelf. En bij de ander gaat het veel meer om een leerprobleem waar de universiteit geen oog voor heeft. Ze ervaren het studentenleven als moeilijk.

Herken jij jezelf hierin?

Het grote probleem is dat studenten zich vaak gaan afzonderen als het even niet goed met ze gaat. Dat is soms prettig en nuttig om je een periode op jezelf te richten en te kijken waar je aan kunt werken om je situatie te verbeteren, maar voor een student die veel te leren heeft en midden in een ontwikkelingsperiode zit, werkt dit vaak averechts. Het afzonderen en op jezelf zijn verandert dan in een isolement. En dat wordt alleen maar versterkt door de situatie waarin we nu leven.

Eenzaamheid gaat verder dan het gevoel alleen te zijn. Het gaat erom dat je je ook niet gesteund voelt door bijvoorbeeld de universiteit. Of het gevoel dat je onzichtbaar bent voor je medestudenten. Het gevoel dat je wordt achtergelaten met je problemen en dat je het zelf maar moet uitzoeken. Er ligt ook een taboe op het onderwerp en daardoor wordt het er niet eenvoudiger op om het bespreekbaar te maken.

Een wondermiddel om dit taboe te doorbreken, heb ik niet. Het samenbrengen van studenten blijft echter belangrijk. Alleen is het voor veel studenten een drempel waar ze overheen moeten stappen. Je verhaal doen aan een ander blijft lastig. Onthoud dat het kwetsbaar opstellen door over je problemen te praten en toegeven dat je veel meer van je studententijd had verwacht, een grote stap in de goede richting is pm je beter te voelen. Verbondenheid leidt tot meer veerkracht.

Ik zie jou. Ik hoor jou..

Durf je het aan om mij een berichtje te sturen om het taboe van eenzaamheid te verbreken? Wil je een stap naar voren zetten in plaats van jezelf terug te trekken?

Liefs,

Anna

Het grootste risico dat je kunt nemen..

Het is een jaar waarin jij als student flink hard moet werken..

Het is een jaar waarin je soms even moet slikken en angstig naar de toekomst kijkt..

Het is een jaar waarin je veel op jezelf bent gewezen..

Soms denk je misschien wel: wat gaat er nu wel goed? Waar kan ik nu wel op rekenen?

Ik snap die behoefte aan veiligheid wel..Ik had die behoefte tijdens mijn studententijd ook.

Maar ik was geen student tijdens de coronacrisis…

Laat me even duidelijk zijn, niet om gemeen te doen, maar om je even een beetje wakker te schudden:

Als jij nu haastig op zoek bent naar veiligheid, dan had jij dit gevoel al voor de coronacrisis.. Alleen ben je daar nu pas bewust mee bezig..

Want wilde jij niet al goede cijfers halen? Wilde jij niet graag bij de ander horen? Had je niet al angst dat je wellicht het jaar niet haalt als je niet een beetje meer je best doet?

Deze tijd schreeuwt om bewustwording van je eigen patronen.

Deze crisis is een spiegel voor jou dat je werk te doen hebt, want je saboteert jezelf door aan deze veiligheid toe te geven.

De consequentie daarvan is dat je niet eerlijk naar jezelf bent. Dat je niet ziet wat er WEL in je zit. Hoeveel kracht, mooie ideeën en succes er in jou schuilt!

Het grootste risico dat je hierdoor neemt, is dat deze behoefte aan veiligheid je hele studentenleven EN je leven hierna gaat beïnvloeden.

Plus dat dit onveilige gevoel altijd bij je zal blijven. Dat je het gevoel hebt niks waar te maken. Alsof je er niet bijhoort en iedereen op je neerkijkt.

Ik wil niet beweren dat deze hang naar veiligheid slecht is, maar het wordt wel jouw probleem als je er niet bewust van bent wanneer je deze behoefte aan veiligheid gebruikt om je slecht te voelen over jezelf.

Stop ermee lieve student. Identificeer jezelf niet met zaken buiten jezelf, maar werk aan je basis: zelfvertrouwen, waardering in jezelf en weerbaarheid.

Wat kan jij VANDAAG doen om sterker in je schoenen te staan?

Liefs, Anna