Dit is de beste investering in jezelf en je studie

En het heeft niks te maken met geld, tijd of energie…

Natuurlijk weet ik dat je veel geld investeert in de studie zelf, boeken en andere zaken.

Je moet ook tijd vrij maken om te studeren en opdrachten te maken.

Maar dit zijn praktische zaken.

Wat in mijn visie veel belangrijker is, is het investeren in relaties.

Verbinding zoeken.

Om echt de resultaten te behalen waarnaar je verlangt, maar om vooral gezien en gewaardeerd te worden (because you want that!) zal je moeten investeren in een ander.

Om die ander vervolgens ook te laten investeren in JOU.

Klinkt cryptisch? Dat is het niet.

Toon jezelf aan de ander en jij zal gezien worden.
Zie de ander en wellicht creëer je een relatie die voor de rest van je studie van belang zal zijn.
Laat anderen naar jou luisteren, dan voel je je gehoord.
Luister ook naar een ander, want dan leer je van zijn of haar visie.
Samen studeren, samen naar oplossingen zoeken, samen bouwen aan een mooie toekomst.

Meer verbinding, minder zorgen!

Er zijn te veel studenten die studeren vanuit een individueel beeld (Just like me, back in the time..)

Maar denk vandaag eens goed na over wat een ander voor jou kan betekenen EN wat jij voor een ander kan betekenen.

Dat is meer dan je denkt…

Investeer jij genoeg in relaties?

Waarom gaat alles toch anders dan je had gehoopt?

Pff.. Denk je dat je je presentatie goed hebt voorbereid, gaat alles toch anders dat je had gehoopt..

Waarom toch?!

Je hebt genoeg uren eraan gewerkt.

Je hebt het heel vaak doorgenomen.

Maar op het moment suprême gaat het toch niet goed.

Je blijft hangen en weet niet meer wat je moet zeggen. Of je raffelt je presentatie af en komt totaal niet tot je recht.

Je ziet de aandacht van je medestudenten afdwalen en je docent schrijft allerlei dingen op een papiertje. Je wordt er alleen maar nerveuzer van..

Dit is niet leuk.

De kans is groot dat je denkt dat het aan je planning ligt, aan je ambities, motivatie of aan de uren die je aan de presentatie hebt gewerkt. Het is allemaal niet goed genoeg! Je bent ervan overtuigt dat het aan jou en je kennis ligt.

You have never been more wrong..

Ik wil niet gemeen doen, maar het probleem ligt alsnog bij jou.

Maar niet bij je inzet, maar bij je eigenwaarde en je zelfvertrouwen. Je ziet jezelf nog als iemand die er niet toe doet, bewust of onbewust.

Dit zorgt voor blokkades in je studie. Geen wonder dat je niet kan shinen tijdens een presentatie. Je kunt wel een goede presentatie in je hoofd hebben, maar als je niet gelooft in jezelf en in je presentatie, zal het nooit naar buiten komen.

Wat helpt wel?

Werken aan het beeld wat je van jezelf hebt.

MAAR.. de manier waarop verschilt per persoon. Dus laten we samen kijken naar jouw situatie. Boek je call via de link in mijn bio.

Vind jij het moeilijk om vertrouwen te hebben in jezelf?

Weerstand tegen de woorden van een ander..

Wie mij al wat langer volgt, weet dat ik een hekel heb aan hoe sommige universiteiten het ideale plaatje van de IDEALE student beschrijven: hardwerkend, goede cijfers halen, de lat hoog leggen, een goed plan voor de toekomst hebben, ambitieus zijn etc. etc.

Ik kan er niet tegen. Ik word boos en kan me er druk om maken als ik een student help die niet aan dit beeld voldoet en zichzelf volledig kwijt is geraakt.

Mijn strijdlust is hoog. Dat is mooi, maar het zegt zoveel meer over mij en mijn verleden op de universiteit.

Het zegt namelijk dat ik nog steeds onzeker over die tijd ben.

Als ik van mezelf overtuigt ben en de ideale student was, dan zou het me toch niet moeten raken?

Als ik echt geloof dat ik goed genoeg ben, dan maak ik me er niet zo druk om. Toch?

PAS ALS IETS JE OPVALT, DAN RAAKT HET DUS IETS IN JOU…

En dat is helemaal niet erg. We worden allemaal wel eens door iets geraakt of we zijn onzeker over ons verleden.

Maar die boosheid en frustratie.. Daar gaat het een beetje mis, want dat zegt dus stiekem alles over hoe jij naar jezelf kijkt.

Ik ben me er dit jaar bewust van geworden dat boosheid en frustratie mij niet verder helpen in mijn missie om onzekere studenten weer zeker van zichzelf te maken.

Dit geldt ook voor jou. Ik zie een hoop woede tegen docenten, medestudenten, tegen de universiteit zelf etc. Waarom houden we ons niet bezig met het omarmen van deze gevoelens?

Weerstand is oké, maar het moet op een gegeven moment ook opgelost worden of minder aandacht krijgen. Weerstand gaat jou niet verder helpen in het behalen van jouw doelen en verlangens.

Wat denk jij? Is weerstand goed voor jouw groei of niet?

Heeft de universiteit de taak om voor jou te zorgen?

De discussie hoor je steeds vaker: ‘De universiteit heeft de plicht om voor haar studenten te zorgen als het minder goed met ze gaat’.

Ik ben zelf het voorbeeld van een student die niet gehoord werd in haar problemen, maar kon de universiteit mij echt helpen?

Is een universiteit een plek om mentale of psychologische problemen op te lossen?

Jep. Ik zou bijna zeggen: DOH.

Universiteiten willen best een handje helpen, met cursussen stresspreventie of een online omgeving om beter te leren plannen.

Maar willen we jonge mensen klaarstomen om vraagstukken, zoals het klimaatprobleem, op te lossen of er in geval goed mee bezig te zijn, dan moet er toch wat meer gebeuren.

En moeten studenten zelf maar leren hoe ze moeten functioneren in deze maatschappij of willen we grote problemen voorkomen en ze dus goed voorbereiden?

Ik denk toch echt het laatste. De universiteit is de laatste deur voor de grote ‘boze’ wereld.

Als we echt iets willen doen tegen de grote hoeveelheid studenten die uitvallen of met psychologische problemen worstelen, dan zal de universiteit tegen de tijdsgeest moeten drammen:

MINDER druk op optimaal presteren, MINDER focus op een maakbaar leven en alle kansen grijpen die je maar tegenkomt, MINDER gezeur over flexibiliteit en concurrentie tussen studenten. En helemaal: MINDER ieder voor zich.

Wat dan wel?

MEER ritme en structuur: Waarom wordt er van een student verwacht 40 uur te studeren, maar krijgen ze daar geen begeleiding bij?
MEER kleinere groepen die elkaar met regelmaat zien en focus op goed contact en samenwerking.
MEER ruimte voor een luisterend oor & iemand die met jou meedenkt.

Wat denk jij: Heeft de universiteit een verantwoordelijkheid ten opzichte van jou als student?

Het is eenzaam aan de top..

Het is eenzaam aan de top..

Ik houd ervan om studenten persoonlijk te spreken.

Ik luister goed naar hun woorden en hoor steeds vaker dezelfde dingen. Ik merk patronen op. Studenten denken dat ze hun eigen problemen hebben, maar negen van de tien keer zijn ze echt niet alleen in hun problematiek.

Vorige week was het weer raak. Twee studenten die met hetzelfde probleem rondlopen. Toeval of niet?

Beiden streven ze naar de top…

Maar aan de top is het eenzaam, want niet voor iedereen is er plek.

Aan de top lopen de spanningen hoog op, want als je een keer even iets minder presteert, gaat de ander er met jouw positie van door.

Zo werkt dat in het onderwijs en daar worden we op jonge leeftijd al op getraind. Bewust of onbewust. Het zit in onze cultuur.

Ik stelde de vraag: ‘Is het mogelijk dat iedereen aan de top staat?’

Nee.. Dat kan niet. Dat wisten ze zelf ook.

Toen vroeg ik: ‘Kan je het dan wel van jezelf verwachten?’.

‘Nee, want dat levert een grootse strijd met mezelf op’, kreeg ik als antwoord.

Overspannenheid is niet nieuw voor deze twee ambitieuze studenten.

Maar waarom zou je eigenlijk een voorsprong op anderen willen?

Waarom zien studenten pas dat ze ergens goed in zijn als hun cijfers beter zijn dan hun medestudenten?

Er viel vorige week een grote last van deze studenten af.

Ik merkte een paar dagen later al een hele andere energie bij ze.

Door te werken aan het loslaten van het verlangen naar excellentie, zagen ze pas echt in wat ze goed kunnen.

Door niet meer zoveel meer te willen streven, zagen ze ook in dat je juist van een ander kunt leren en dat dit goed is voor je eigen ontwikkeling.

Het gaat allemaal om ruimte maken om te voelen waar het soms niet goed met je gaat.

Wil jij altijd (onbewust) beter zijn dan een ander?

Ben jij een student of een ondernemer?

Ik sprak laatst een student over haar studentenleven en haar ambitieuze plannen na de studie. Ze had behoefte aan een luisterend oor.

Ze sprak lovend over haar studentenleven. Het mooiste vind ze wel de flexibiliteit. Ze heeft ongeveer 14 contacturen in de week en de rest van haar tijd besteed ze hoe ze het zelf indeelt.

‘Dat is mooi’, zei ik. ‘Maar waar kan ik je dan mee helpen?’.

Na wat denken en heel veel twijfelde zinnen zegt ze opeens: ‘‘Het lukt me niet om voldoende aan mijn studie te doen’.

En daarna zei ze ook: ‘Tegelijkertijd voel ik me overwerkt’.

Ik vroeg door: ‘Wat doe je allemaal naast je studie?’.

En toen kwam het hele lijstje…

‘Ik zit in een bestuur. Ik heb al mijn eigen bedrijf, die ik na mijn studie ga uitbreiden. Ik heb natuurlijk een baan om mijn studieschuld af te lossen. Ik doe hier en daar nog meer werkervaring op, want dat vind ik belangrijk…’’

En het ging maar door….

Een flexibel studentenleven heeft natuurlijk positieve kanten.

Het geeft je onder andere de kans om over je toekomst na te denken en alvast wat zaken te ondernemen.

MAAR…. Wacht heel even..

Als student ben je geen ondernemer!

Je studie is niet jouw onderneming!

Om heel eerlijk te zijn, noem ik deze ambitieuze vrouw geen student meer

Dit heb ik ook tegen haar gezegd. Ze schrok ervan, maar kort daarna viel het kwartje.

Naast de studie moet er bij haar altijd iets bij: werknemer zijn, ondernemer,, organisator…

Niet gek dat ze weinig tijd heeft om zich te richten op wat ze eigenlijk heel leuk vindt: studeren!

In mijn visie gaat het studeren alleen over het studeren en niet over wat een werknemer graag op je CV wilt zien staan of allerlei andere carriere kansen.

Ik snap heel goed dat het belangrijk is om een CV op te bouwen en men zegt ook vaak: je moet je CV opbouwen.. en het liefst tijdens je studie.

Kan.. Maar hoeft echt niet. Ik ken ook veel studenten die zich voor 100% op hun studie hebben gericht en nu met een goede baan aan het werk zijn. Het tegenovergestelde kan dus ook!

Wat vind jij? Ben je liever een student of een ondernemer?

Ik had het studeren heel anders voorgesteld!

LUISTER JE LIEVER? HIER VIND JE DE AFLEVERING OVER DEZE BLOG

Ooit ben je begonnen als student. Misschien heb je je studie nodig om later een bedrijf op te zetten. Of wil je meer kennis krijgen over een bepaald onderwerp en daarin een expert worden. Of je doet, net zoals mij vroeger, een studie die je leuk lijkt. Jij hebt dus je eigen reden gehad om je studie te starten, toch?

En waarschijnlijk gaat je studie niet slecht. Je bent goed in bepaalde vakken of je hebt het best naar je zin. Maar je bent wel heel hard aan het werk om goede resultaten te behalen. En wat ik veel zie bij studenten is dat ze ontzettend druk zijn, maar niet alleen met hun studie. Als je heel eerlijk bent, ben je misschien wel 50% van je tijd bezig met randzaken: Medestudenten berichten sturen met hoe gestresst je wel niet bent, TV kijken maar ondertussen je heel erg druk maken over het tentamen van morgen, tot laat in de avond de leerstof herhalen omdat je anders bang bent om te falen. Herkenbaar? Wist je al tijd je zo veel tijd kwijt was aan deze dingen?

‘IK HAD HET STUDEREN HEEL ANDERS VOORGESTELD!’, is een zin die ik te vaak hoor.

Ik snap natuurlijk waarom je dit zegt en je bent ook zeker niet de enige. Sommige studenten zitten zo erg in de knoop met zichzelf en hun studie dat ze beslissen om ermee te stoppen. Misschien is een baan zoeken toch een betere optie? Misschien heb je het idee dat een andere studie beter bij je past. Wacht eens even! Voordat je deze beslissing maakt, wil ik jou graag iets vragen:

Wat heb je nodig om wel weer van het studeren te genieten?
Wat heb jij nodig waardoor je weer het gevoel krijgt dat je grip op je zaken hebt?
En vooral: Wat heb jij nu nodig..Even geen rekening houdend met je studie, tentamens, papers, opdrachten etc?

Durf jij deze vragen aan jezelf te stellen?

Ik durf te wedden dat als je echt eerlijk naar jezelf durft te kijken, dat je snel ziet waarom je nu niet van je studie geniet en waar het aan ligt dat je verwachtingen niet zijn uitgekomen. Studenten vergeten negen van de tien keer om soms even een stap terug te doen om te voelen, te onderzoeken en te zien wat er nodig is om goed voor zichzelf te zorgen EN daarmee ook de gewenste resultaten in de studie te halen.

Maak het jezelf dus niet zo moeilijk en zet jezelf voor de verandering eens op nummer één. Vraag jezelf elke dag af wat je NU nodig hebt en houd dit bij zodat je op een gegeven moment weet wat werkt voor jou.

Kan je wel wat hulp gebruiken? Ik nodig je uit om mij vrijblijvend een berichtje te sturen. Ik kijk met liefde mee in jouw situatie.

Veel liefs,

Anna


‘Anna, wat versta jij onder een succesvolle student?’

Dit is toch wel één van de meest gestelde vragen aan mij.

En tegelijkertijd is het ook een beetje een gekke vraag.

Want bestaat de succesvolle student wel? Kunnen we 1 beschrijving van succes geven? Denk het niet.

Ik kan de vraag dus niet goed beantwoorden.

Eén keer kreeg ik dan als reactie: ‘Sorry, het was ook een domme vraag van mij’.

Natuurlijk is het geen domme vraag.

Integendeel.. Ik vind het heel knap als iemand mij überhaupt een vraag durft te stellen.

Studenten vinden het namelijk moeilijk om vragen te stellen, omdat ze zich al snel dom voelen. Terwijl vragen stellen één van de meest waardevolle dingen is die je kunt doen.

Ja ja ja.. Ik weet dat het spannend kan zijn. Denk je dat ik niet in mijn studententijd met klotsende oksels een vraag stelde waarvan ik dacht van: pffff de docent gaat mij echt dom vinden…

Maar dit waren ALTIJD gedachten die niet klopten. Ik heb nog NOOIT een docent op de universiteit tegen mij horen zeggen van: Anna.. die vraag had je niet moeten stellen…

Hier heb je ook stiekem ook het antwoord op de eerste vraag..

Als ik één kenmerk mag benoemen van een succesvolle student is dat voor mij 100% het stellen van vragen! Aan een docent, aan een deskundige, aan een medestudent, aan iemand die in je studieveld werkt.. maar ook aan jezelf.

Ik kaats de vraag gewoon terug: Wat versta jij ZELF onder een succesvol zijn?   

Trek jij je terug als het niet goed met je gaat?

Als student maak je veel mee. Het studentenleven zit vol met mooie ervaringen, maar het kan ook zijn dat je dingen meemaakt die minder fijn zijn. Iedere ervaring die je als oncomfortabel bestempeld, zal je in de toekomst proberen te vermijden. Maar het zal je niet verbazen: sommige oncomfortabele situaties vallen niet te vermijden. Neem bijvoorbeeld het halen van een slecht cijfer. Hoe hard en hoe lang je ook studeert, soms is het tentamen zo moeilijk of je had iets heel anders verwacht. Met als resultaat een onvoldoende.

Er zijn veel studenten die deze leermomenten zo oncomfortabel vinden, dat het ze veel pijn doet. Er kunnen dan periodes ontstaan waarin het ze niet lukt om al die oncomfortabele situaties te ontkomen en waarin ze constant worden geconfronteerd met de pijn. Ze halen bijvoorbeeld een onvoldoende waardoor ze steeds dieper in een gat vallen en ze komen daar moeilijk uit. Natuurlijk gaat het dan niet alleen om dat slechte cijfer, maar om een hele hoop andere dingen. Soms slapen ze niet goed en is het lastig om in de ochtend naar college te komen. Bij een andere student gaat het meer om het feit dat ze al verschillende studies hebben geprobeerd, maar er nooit één hebben afgemaakt. Ze voelen teleurstelling in zichzelf. En bij de ander gaat het veel meer om een leerprobleem waar de universiteit geen oog voor heeft. Ze ervaren het studentenleven als moeilijk.

Herken jij jezelf hierin?

Het grote probleem is dat studenten zich vaak gaan afzonderen als het even niet goed met ze gaat. Dat is soms prettig en nuttig om je een periode op jezelf te richten en te kijken waar je aan kunt werken om je situatie te verbeteren, maar voor een student die veel te leren heeft en midden in een ontwikkelingsperiode zit, werkt dit vaak averechts. Het afzonderen en op jezelf zijn verandert dan in een isolement. En dat wordt alleen maar versterkt door de situatie waarin we nu leven.

Eenzaamheid gaat verder dan het gevoel alleen te zijn. Het gaat erom dat je je ook niet gesteund voelt door bijvoorbeeld de universiteit. Of het gevoel dat je onzichtbaar bent voor je medestudenten. Het gevoel dat je wordt achtergelaten met je problemen en dat je het zelf maar moet uitzoeken. Er ligt ook een taboe op het onderwerp en daardoor wordt het er niet eenvoudiger op om het bespreekbaar te maken.

Een wondermiddel om dit taboe te doorbreken, heb ik niet. Het samenbrengen van studenten blijft echter belangrijk. Alleen is het voor veel studenten een drempel waar ze overheen moeten stappen. Je verhaal doen aan een ander blijft lastig. Onthoud dat het kwetsbaar opstellen door over je problemen te praten en toegeven dat je veel meer van je studententijd had verwacht, een grote stap in de goede richting is pm je beter te voelen. Verbondenheid leidt tot meer veerkracht.

Ik zie jou. Ik hoor jou..

Durf je het aan om mij een berichtje te sturen om het taboe van eenzaamheid te verbreken? Wil je een stap naar voren zetten in plaats van jezelf terug te trekken?

Liefs,

Anna

Er zijn dit jaar studenten die het beter doen dan vorige jaar..

Er zijn dit jaar studenten die het beter doen dan vorige jaar..

Deze hele crisis, het online colleges volgen, de onzekerheid en de chaos..Ze halen er hun voordeel uit en dat is te zien aan een goede cijferlijst.

Jippie!

Maar als jij nu minder goede cijfers haalt, dan vraag je je waarschijnlijk af wat zij hebben dat jij niet hebt.

Hebben zij een betere mindset?

Misschien..

Maar niet per se…

Het behalen van je gewenste resultaten KAN te maken met je mindset. Ben je weerbaar genoeg? Kan je je kwetsbaar opstellen? Ken je jezelf wel goed? Hoe ga je om met veranderingen?

Maar het is 1 groot misverstand te denken dat succesvolle studenten geen last hebben van onzekerheden.

Ik was zelf iemand die goede cijfers haalde, maar om dit voort te zetten ging ik knetterhard werken..

En ik dacht: Mag ik wel trots zijn op dit resultaat of was het gewoon een lucky shot?

Maar ook: Ben ik mezelf niet aan het voorbijlopen?

Deze gedachten zijn normaal.

Alleen gaf ik ze wel te veel aandacht en te veel betekenis..

Resultaat?

1 wirwar van beperkende gedachten waar de focus op bleef hangen. Mijn cijfers kregen een jojo effect: omhoog.. omlaag.. weer super hoog en weer een misser.

Om goede cijfers te halen, helpt het als je een sterke mindset hebt. Maar iemand die heel veel last heeft van beperkende gedachten, kan heus nog wel een goed cijfer halen.

Hoe?

Je wilt weten wat het verschil is tussen een succesvolle student en een student die het even niet goed doet?

De succesvolle student heeft compassie voor zichzelf EN voor de ander.

Ervaar je nu stress? Dan mag dat er zijn, maar vanuit compassie voor jezelf kies je alsnog om een acht te halen voor het tentamen.

Ben je afgewezen door de docent en is jouw paper niet goed genoeg? Dat is heel vervelend, maar leven vanuit compassie betekent dat je de emoties er laat zijn en gelooft dat je de volgende keer wel de docent overtuigt van jouw visie..

Ben je teleurgesteld in je medestudent en jullie samenwerking? Jammer, maar vanuit compassie met jezelf weet je dat je je best hebt gedaan. Vanuit compassie met de ander heeft hij of zij ook genoeg gedaan.

ALLES begint met compassie. Voor jezelf, maar ook zeker voor de ander.

Heb dus compassie voor jezelf als je nu even niet de gewenste cijfers haalt, maar ook voor de student die goede resultaten haalt maar wellicht ook met beperkende gedachten rondloopt.

Heb jij compassie met jezelf?