Het is eenzaam aan de top..

Het is eenzaam aan de top..

Ik houd ervan om studenten persoonlijk te spreken.

Ik luister goed naar hun woorden en hoor steeds vaker dezelfde dingen. Ik merk patronen op. Studenten denken dat ze hun eigen problemen hebben, maar negen van de tien keer zijn ze echt niet alleen in hun problematiek.

Vorige week was het weer raak. Twee studenten die met hetzelfde probleem rondlopen. Toeval of niet?

Beiden streven ze naar de top…

Maar aan de top is het eenzaam, want niet voor iedereen is er plek.

Aan de top lopen de spanningen hoog op, want als je een keer even iets minder presteert, gaat de ander er met jouw positie van door.

Zo werkt dat in het onderwijs en daar worden we op jonge leeftijd al op getraind. Bewust of onbewust. Het zit in onze cultuur.

Ik stelde de vraag: ‘Is het mogelijk dat iedereen aan de top staat?’

Nee.. Dat kan niet. Dat wisten ze zelf ook.

Toen vroeg ik: ‘Kan je het dan wel van jezelf verwachten?’.

‘Nee, want dat levert een grootse strijd met mezelf op’, kreeg ik als antwoord.

Overspannenheid is niet nieuw voor deze twee ambitieuze studenten.

Maar waarom zou je eigenlijk een voorsprong op anderen willen?

Waarom zien studenten pas dat ze ergens goed in zijn als hun cijfers beter zijn dan hun medestudenten?

Er viel vorige week een grote last van deze studenten af.

Ik merkte een paar dagen later al een hele andere energie bij ze.

Door te werken aan het loslaten van het verlangen naar excellentie, zagen ze pas echt in wat ze goed kunnen.

Door niet meer zoveel meer te willen streven, zagen ze ook in dat je juist van een ander kunt leren en dat dit goed is voor je eigen ontwikkeling.

Het gaat allemaal om ruimte maken om te voelen waar het soms niet goed met je gaat.

Wil jij altijd (onbewust) beter zijn dan een ander?

‘Anna, wat versta jij onder een succesvolle student?’

Dit is toch wel één van de meest gestelde vragen aan mij.

En tegelijkertijd is het ook een beetje een gekke vraag.

Want bestaat de succesvolle student wel? Kunnen we 1 beschrijving van succes geven? Denk het niet.

Ik kan de vraag dus niet goed beantwoorden.

Eén keer kreeg ik dan als reactie: ‘Sorry, het was ook een domme vraag van mij’.

Natuurlijk is het geen domme vraag.

Integendeel.. Ik vind het heel knap als iemand mij überhaupt een vraag durft te stellen.

Studenten vinden het namelijk moeilijk om vragen te stellen, omdat ze zich al snel dom voelen. Terwijl vragen stellen één van de meest waardevolle dingen is die je kunt doen.

Ja ja ja.. Ik weet dat het spannend kan zijn. Denk je dat ik niet in mijn studententijd met klotsende oksels een vraag stelde waarvan ik dacht van: pffff de docent gaat mij echt dom vinden…

Maar dit waren ALTIJD gedachten die niet klopten. Ik heb nog NOOIT een docent op de universiteit tegen mij horen zeggen van: Anna.. die vraag had je niet moeten stellen…

Hier heb je ook stiekem ook het antwoord op de eerste vraag..

Als ik één kenmerk mag benoemen van een succesvolle student is dat voor mij 100% het stellen van vragen! Aan een docent, aan een deskundige, aan een medestudent, aan iemand die in je studieveld werkt.. maar ook aan jezelf.

Ik kaats de vraag gewoon terug: Wat versta jij ZELF onder een succesvol zijn?