Heeft de universiteit de taak om voor jou te zorgen?

De discussie hoor je steeds vaker: ‘De universiteit heeft de plicht om voor haar studenten te zorgen als het minder goed met ze gaat’.

Ik ben zelf het voorbeeld van een student die niet gehoord werd in haar problemen, maar kon de universiteit mij echt helpen?

Is een universiteit een plek om mentale of psychologische problemen op te lossen?

Jep. Ik zou bijna zeggen: DOH.

Universiteiten willen best een handje helpen, met cursussen stresspreventie of een online omgeving om beter te leren plannen.

Maar willen we jonge mensen klaarstomen om vraagstukken, zoals het klimaatprobleem, op te lossen of er in geval goed mee bezig te zijn, dan moet er toch wat meer gebeuren.

En moeten studenten zelf maar leren hoe ze moeten functioneren in deze maatschappij of willen we grote problemen voorkomen en ze dus goed voorbereiden?

Ik denk toch echt het laatste. De universiteit is de laatste deur voor de grote ‘boze’ wereld.

Als we echt iets willen doen tegen de grote hoeveelheid studenten die uitvallen of met psychologische problemen worstelen, dan zal de universiteit tegen de tijdsgeest moeten drammen:

MINDER druk op optimaal presteren, MINDER focus op een maakbaar leven en alle kansen grijpen die je maar tegenkomt, MINDER gezeur over flexibiliteit en concurrentie tussen studenten. En helemaal: MINDER ieder voor zich.

Wat dan wel?

MEER ritme en structuur: Waarom wordt er van een student verwacht 40 uur te studeren, maar krijgen ze daar geen begeleiding bij?
MEER kleinere groepen die elkaar met regelmaat zien en focus op goed contact en samenwerking.
MEER ruimte voor een luisterend oor & iemand die met jou meedenkt.

Wat denk jij: Heeft de universiteit een verantwoordelijkheid ten opzichte van jou als student?