Vind de kracht om nieuwsgierig te blijven

Studeren gaat samen met dingen doen die spannend zijn, zoals mondelinge tentamens of presentaties geven.

Misschien vind jij het soms zo spannend dat je het liever uit de weg gaat.

Dit snap ik. Dit vluchtmechanisme is mij maar al te bekend.

Soms is het prima om je er aan toe te geven, maar meestal niet.

Adem in en adem uit en doe wat je diep van binnen wilt doen, want wat gebeurt er als je het niet doet?

Wat zijn de consequenties? Dat de wens om je uit te spreken niet uitkomt? Dat je je nog kleiner voelt? Dat je geen waardering krijgt voor het harde werk dat je nu verricht?

Wat je gaat helpen is te denken aan alle positieve dingen die er gebeuren en je te wachten staan ALS je wel doet wat je spannend vindt.

Wat ga je leren van het moment dat je zo nerveus bent?
Wat ervaar je op het moment dat je voor de groep staat en zegt wat je zo graag wil zeggen?
Wat gaat er door je heen als je al je kennis met een ander deelt?

Zet nieuwsgierigheid altijd voorop. Vind de kracht om je open te stellen tot het nieuwe en onzekere.

Blijf met je aandacht erbij, want het moment dat je iets spannends doet zal het moment zijn dat jij als persoon groeit. Dat is het moment dat jij groter bent dan je angst.

Wat vind jij nog spannend om te doen?

Waarom gaat alles toch anders dan je had gehoopt?

Pff.. Denk je dat je je presentatie goed hebt voorbereid, gaat alles toch anders dat je had gehoopt..

Waarom toch?!

Je hebt genoeg uren eraan gewerkt.

Je hebt het heel vaak doorgenomen.

Maar op het moment suprême gaat het toch niet goed.

Je blijft hangen en weet niet meer wat je moet zeggen. Of je raffelt je presentatie af en komt totaal niet tot je recht.

Je ziet de aandacht van je medestudenten afdwalen en je docent schrijft allerlei dingen op een papiertje. Je wordt er alleen maar nerveuzer van..

Dit is niet leuk.

De kans is groot dat je denkt dat het aan je planning ligt, aan je ambities, motivatie of aan de uren die je aan de presentatie hebt gewerkt. Het is allemaal niet goed genoeg! Je bent ervan overtuigt dat het aan jou en je kennis ligt.

You have never been more wrong..

Ik wil niet gemeen doen, maar het probleem ligt alsnog bij jou.

Maar niet bij je inzet, maar bij je eigenwaarde en je zelfvertrouwen. Je ziet jezelf nog als iemand die er niet toe doet, bewust of onbewust.

Dit zorgt voor blokkades in je studie. Geen wonder dat je niet kan shinen tijdens een presentatie. Je kunt wel een goede presentatie in je hoofd hebben, maar als je niet gelooft in jezelf en in je presentatie, zal het nooit naar buiten komen.

Wat helpt wel?

Werken aan het beeld wat je van jezelf hebt.

MAAR.. de manier waarop verschilt per persoon. Dus laten we samen kijken naar jouw situatie. Boek je call via de link in mijn bio.

Vind jij het moeilijk om vertrouwen te hebben in jezelf?

Weerstand tegen de woorden van een ander..

Wie mij al wat langer volgt, weet dat ik een hekel heb aan hoe sommige universiteiten het ideale plaatje van de IDEALE student beschrijven: hardwerkend, goede cijfers halen, de lat hoog leggen, een goed plan voor de toekomst hebben, ambitieus zijn etc. etc.

Ik kan er niet tegen. Ik word boos en kan me er druk om maken als ik een student help die niet aan dit beeld voldoet en zichzelf volledig kwijt is geraakt.

Mijn strijdlust is hoog. Dat is mooi, maar het zegt zoveel meer over mij en mijn verleden op de universiteit.

Het zegt namelijk dat ik nog steeds onzeker over die tijd ben.

Als ik van mezelf overtuigt ben en de ideale student was, dan zou het me toch niet moeten raken?

Als ik echt geloof dat ik goed genoeg ben, dan maak ik me er niet zo druk om. Toch?

PAS ALS IETS JE OPVALT, DAN RAAKT HET DUS IETS IN JOU…

En dat is helemaal niet erg. We worden allemaal wel eens door iets geraakt of we zijn onzeker over ons verleden.

Maar die boosheid en frustratie.. Daar gaat het een beetje mis, want dat zegt dus stiekem alles over hoe jij naar jezelf kijkt.

Ik ben me er dit jaar bewust van geworden dat boosheid en frustratie mij niet verder helpen in mijn missie om onzekere studenten weer zeker van zichzelf te maken.

Dit geldt ook voor jou. Ik zie een hoop woede tegen docenten, medestudenten, tegen de universiteit zelf etc. Waarom houden we ons niet bezig met het omarmen van deze gevoelens?

Weerstand is oké, maar het moet op een gegeven moment ook opgelost worden of minder aandacht krijgen. Weerstand gaat jou niet verder helpen in het behalen van jouw doelen en verlangens.

Wat denk jij? Is weerstand goed voor jouw groei of niet?

Het grootste risico dat je kunt nemen..

Het is een jaar waarin jij als student flink hard moet werken..

Het is een jaar waarin je soms even moet slikken en angstig naar de toekomst kijkt..

Het is een jaar waarin je veel op jezelf bent gewezen..

Soms denk je misschien wel: wat gaat er nu wel goed? Waar kan ik nu wel op rekenen?

Ik snap die behoefte aan veiligheid wel..Ik had die behoefte tijdens mijn studententijd ook.

Maar ik was geen student tijdens de coronacrisis…

Laat me even duidelijk zijn, niet om gemeen te doen, maar om je even een beetje wakker te schudden:

Als jij nu haastig op zoek bent naar veiligheid, dan had jij dit gevoel al voor de coronacrisis.. Alleen ben je daar nu pas bewust mee bezig..

Want wilde jij niet al goede cijfers halen? Wilde jij niet graag bij de ander horen? Had je niet al angst dat je wellicht het jaar niet haalt als je niet een beetje meer je best doet?

Deze tijd schreeuwt om bewustwording van je eigen patronen.

Deze crisis is een spiegel voor jou dat je werk te doen hebt, want je saboteert jezelf door aan deze veiligheid toe te geven.

De consequentie daarvan is dat je niet eerlijk naar jezelf bent. Dat je niet ziet wat er WEL in je zit. Hoeveel kracht, mooie ideeën en succes er in jou schuilt!

Het grootste risico dat je hierdoor neemt, is dat deze behoefte aan veiligheid je hele studentenleven EN je leven hierna gaat beïnvloeden.

Plus dat dit onveilige gevoel altijd bij je zal blijven. Dat je het gevoel hebt niks waar te maken. Alsof je er niet bijhoort en iedereen op je neerkijkt.

Ik wil niet beweren dat deze hang naar veiligheid slecht is, maar het wordt wel jouw probleem als je er niet bewust van bent wanneer je deze behoefte aan veiligheid gebruikt om je slecht te voelen over jezelf.

Stop ermee lieve student. Identificeer jezelf niet met zaken buiten jezelf, maar werk aan je basis: zelfvertrouwen, waardering in jezelf en weerbaarheid.

Wat kan jij VANDAAG doen om sterker in je schoenen te staan?

Liefs, Anna