Dit is de beste investering in jezelf en je studie

En het heeft niks te maken met geld, tijd of energie…

Natuurlijk weet ik dat je veel geld investeert in de studie zelf, boeken en andere zaken.

Je moet ook tijd vrij maken om te studeren en opdrachten te maken.

Maar dit zijn praktische zaken.

Wat in mijn visie veel belangrijker is, is het investeren in relaties.

Verbinding zoeken.

Om echt de resultaten te behalen waarnaar je verlangt, maar om vooral gezien en gewaardeerd te worden (because you want that!) zal je moeten investeren in een ander.

Om die ander vervolgens ook te laten investeren in JOU.

Klinkt cryptisch? Dat is het niet.

Toon jezelf aan de ander en jij zal gezien worden.
Zie de ander en wellicht creëer je een relatie die voor de rest van je studie van belang zal zijn.
Laat anderen naar jou luisteren, dan voel je je gehoord.
Luister ook naar een ander, want dan leer je van zijn of haar visie.
Samen studeren, samen naar oplossingen zoeken, samen bouwen aan een mooie toekomst.

Meer verbinding, minder zorgen!

Er zijn te veel studenten die studeren vanuit een individueel beeld (Just like me, back in the time..)

Maar denk vandaag eens goed na over wat een ander voor jou kan betekenen EN wat jij voor een ander kan betekenen.

Dat is meer dan je denkt…

Investeer jij genoeg in relaties?

Waarom gaat alles toch anders dan je had gehoopt?

Pff.. Denk je dat je je presentatie goed hebt voorbereid, gaat alles toch anders dat je had gehoopt..

Waarom toch?!

Je hebt genoeg uren eraan gewerkt.

Je hebt het heel vaak doorgenomen.

Maar op het moment suprême gaat het toch niet goed.

Je blijft hangen en weet niet meer wat je moet zeggen. Of je raffelt je presentatie af en komt totaal niet tot je recht.

Je ziet de aandacht van je medestudenten afdwalen en je docent schrijft allerlei dingen op een papiertje. Je wordt er alleen maar nerveuzer van..

Dit is niet leuk.

De kans is groot dat je denkt dat het aan je planning ligt, aan je ambities, motivatie of aan de uren die je aan de presentatie hebt gewerkt. Het is allemaal niet goed genoeg! Je bent ervan overtuigt dat het aan jou en je kennis ligt.

You have never been more wrong..

Ik wil niet gemeen doen, maar het probleem ligt alsnog bij jou.

Maar niet bij je inzet, maar bij je eigenwaarde en je zelfvertrouwen. Je ziet jezelf nog als iemand die er niet toe doet, bewust of onbewust.

Dit zorgt voor blokkades in je studie. Geen wonder dat je niet kan shinen tijdens een presentatie. Je kunt wel een goede presentatie in je hoofd hebben, maar als je niet gelooft in jezelf en in je presentatie, zal het nooit naar buiten komen.

Wat helpt wel?

Werken aan het beeld wat je van jezelf hebt.

MAAR.. de manier waarop verschilt per persoon. Dus laten we samen kijken naar jouw situatie. Boek je call via de link in mijn bio.

Vind jij het moeilijk om vertrouwen te hebben in jezelf?

Weerstand tegen de woorden van een ander..

Wie mij al wat langer volgt, weet dat ik een hekel heb aan hoe sommige universiteiten het ideale plaatje van de IDEALE student beschrijven: hardwerkend, goede cijfers halen, de lat hoog leggen, een goed plan voor de toekomst hebben, ambitieus zijn etc. etc.

Ik kan er niet tegen. Ik word boos en kan me er druk om maken als ik een student help die niet aan dit beeld voldoet en zichzelf volledig kwijt is geraakt.

Mijn strijdlust is hoog. Dat is mooi, maar het zegt zoveel meer over mij en mijn verleden op de universiteit.

Het zegt namelijk dat ik nog steeds onzeker over die tijd ben.

Als ik van mezelf overtuigt ben en de ideale student was, dan zou het me toch niet moeten raken?

Als ik echt geloof dat ik goed genoeg ben, dan maak ik me er niet zo druk om. Toch?

PAS ALS IETS JE OPVALT, DAN RAAKT HET DUS IETS IN JOU…

En dat is helemaal niet erg. We worden allemaal wel eens door iets geraakt of we zijn onzeker over ons verleden.

Maar die boosheid en frustratie.. Daar gaat het een beetje mis, want dat zegt dus stiekem alles over hoe jij naar jezelf kijkt.

Ik ben me er dit jaar bewust van geworden dat boosheid en frustratie mij niet verder helpen in mijn missie om onzekere studenten weer zeker van zichzelf te maken.

Dit geldt ook voor jou. Ik zie een hoop woede tegen docenten, medestudenten, tegen de universiteit zelf etc. Waarom houden we ons niet bezig met het omarmen van deze gevoelens?

Weerstand is oké, maar het moet op een gegeven moment ook opgelost worden of minder aandacht krijgen. Weerstand gaat jou niet verder helpen in het behalen van jouw doelen en verlangens.

Wat denk jij? Is weerstand goed voor jouw groei of niet?